رفیق من سنگ صبور غمهام
به دیدنم بیا که خیلی تنهام
هیچکی نمیفهمه
چه حالی دارم
چه دنیای رو به زوالی دارم
مجنونم و دلزده از لیلیها
خیلی دلم گرفته از خیلیها
نمونده از جونیهام نشونی
پیر شدم پیر تو ای جونی
تنهای بیسنگ صبور
خونهی سرد و سوت و کور
توی شبات ستاره نیست
موندی راه چاره نیست
اگر هیچ کس نیومد
سری به تنهاییات نزد
اما تو کوه درد باش
طاقت بیار و مرد باش
...
ياد باد آن که مرا ياد کند