هستي چه بودقصه پررنج وملالي
كابوس پرازوحشتي اشفته خيالي
اي هستي من ومستي تو اقسانه اي غم اقزا
كوفرصتي كه تالذتي بريم از شب وصالي
زهستي نصيبم بود دردبي نهايت
چنان ني ندارم سرشكوه وشكايت
چرا اين غمي افامت  گزيده دريا بنه خروشان
گريزازمه هم جون من ساغري بزن ساغري بنوشان
هستي چه بودقصه پررنج وملالي
كابوس پرازوحشتي اشفته خيالي
اي دل چه زجانم خواهي
اي غم زچه جانم كاهي
ترسم كه جهاني سوزدازدل
چوبرارم اهي

به دلم نرودنه تمناباشد

 چه كنم كه جهان همه رويا باشد
بگذرزجهان همچون من
افشان به جهاني دامن
بزمت
سيه اما سازد جمع دگران را روشن
هستي چه بودقصه پررنج وملالي
كابوس پرازوحشتي اشفته خيالي